overall

دانشجــو مــؤذن جامعـــــه است ، اگر خـــواب بماند نماز همه قضـــا میشود. ««شهید بهشتی ره»»

 
ندای مظلومیت فلسطین

دردناکترین جنایت صهیونیست ها

برگرفته از وبلاگ رهبران شیعه

» «اردوگاههای مرگ»

سالهاست که صهیونیست ها به بهانه افسانه هولوکاست سرزمین فلسطین را به اشغال خود درآورده و به نسل کشی فلسطینی ها پرداخته اند اما با چند دلیل منطقی که ساده ترین آنها معنای کلمه هولوکاست در فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد است می توان ثابت کرد که هولوکاست ادعایی پوچ از سوی صهیونیست ها برای رسیدن به منافع خودشان است.

هولوکاست در فرهنگ لغت آکسفورد به معنای “همه سوزی” یا کشتار دسته جمعی از طریق آتش است بنابراین اگر ادعای یهودیان مبنی بر اینکه آنها قربانی هولوکاست هستند درست باشد بنابراین همه یهودیان باید در آتش سوخته باشند اما این ادعای آنها غیرقابل قبول است زیرا بازمانده های بسیاری از یهودیان وجود دارند که اکنون در حال ادامه حیات هستند.

یهودیان نه تنها آنطور که ادعا می کنند همگی در آتش نسوخته اند بلکه 40 سال پس از این رویداد که هرگز اتفاق نیفتاده است شاهد آن هستیم که تعداد یهودیانی که ادعا می کنند بازمانده هولوکاست هستند از تعداد یهودیانی که در زمان هولوکاست زندگی می کردند بیشتر است.

در حال حاضر تنها در یکی از حومه های کوچک آمریکا به نام  هزاران یهودی سالم که ادعا می کنند از بازماندگان هولوکاست هستند با آسودگی زندگی می کنند.

بیش از 30 سال است که آمریکایی ها این حقیقت را پذیرفته اند که هر کس به دنبال کسب مقام و قدرت دولتی است باید متعهد شود که تا ابد به کشور اسراییل وفادار است و افسانه هولوکاست را باور دارد و باید قسم یاد کند که به دکترین کشته شدن شش میلیون یهودی به دست آلمانها در جنگ جهانی دوم اعتقاد کامل دارد.

یهودیان آمریکا برای اثبات اینکه قربانی هولوکاست شده اند تبلیغات وسیعی انجام داده اند که از آن جمله می توان به نمایش فیلمی در سراسر آمریکا برای تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی اشاره کرد که نشان می داد چطور استخوان های یهودیان در درون اردوگاه هایی روی هم انبار شده اند اما گزارشگران آمریکایی این ادعا را دروغین دانسته و اعلام کردند که بلافاصله پس از تسلیم آلمان در جنگ جهانی دوم عده زیادی از گزارشگران آمریکایی با هواپیما به اردوگاه هایی رفتند که پر از استخوان های روی هم انباشته شده بود اما اینها متعلق به زندانی های روسی دوران جنگ بود که یهودیان به دروغ آنها را در فیلم های خود به نمایش گذاشته بودند.

تقریباً همه یهودیانی که به گفته خود بازماندگان هولوکاست هستند ادعا می کنند که به همت سه یا چهار سال در اردوگاه های مرگ زندگی می کردند و همگی محکوم به مرگ بودند و از این ادعای آنها باید این طور نتیجه گرفت که هیچ کس نباید در این اردوگاههای کار یا همان اردوگاه های مرگ جان سالم به در برده باشد.

این در حالی است که اتو فردریک، روزنامه نگار مجله تایم در سپتامبر سال 1981 میلادی مقاله ای نوشت که کاملاً براساس دست نوشته های برخی از بازماندگان این اردوگاه ها بود و به این نکته اشاره کرده بود که اردوگاه یهودیان دارای کتابخانه، استادیوم فوتبال، ارکستر سمفونی بیمارستان و غیره بود و دلیلی وجود ندارد که یک اردوگاه مرگ دارای بیمارستان و پرستار و پزشک باشد پس به جای عنوان اردوگاه مرگ باید نام اردوگاه سلامتی را بر آن نهاد.

حقیقت این است که در دوران جنگ جهانی دوم هنگامی که نقشه متحدان برای بمباران علیه شهروندان آلمانی مشخص شد لازم بود که یهودیان شهرهای آلمان را تخلیه کنند در نتیجه رهبران جوامع یهودی از طریق تماس با  با تعدادی از بروکرات های نازی تصمیم به مهاجرت یهودیان به سمت شرق گرفتند.

آلبرت اسپیر، وزیر امور تسلیحاتی آلمان این طرح را مورد تایید قرار داد اما خواسته های را مطرح کرد مبنی بر اینکه یهودیان قوی بنیه که قرار است به شرق مهاجرت کنند کارهای سنگین تسلیحاتی را نیز در آنجا انجام دهند و نتیجه این شد که اردوگاه های کار در مناطق روستایی و دور از شهرهای آلمان ساخته شد و بدین ترتیب یهودیان از بمباران های وحشتناکی که زنان و کودکان آلمانی به آن گرفتار شدند رهایی پیدا کردند.

بدین ترتیب می توان گفت که در طول جنگ جهانی دوم هولوکاست در آلمان روی داد اما قربانیان آن آلمانی ها بودند که مورد نسل کشی قرار گرفتند در حالی که یهودیان مهاجر از این کشتار دسته جمعی در امان ماندند.

پس از جنگ یهودیان با زیرکی همیشگی خود برای جلوگیری از آشکار شدن حقیقت، حقایق را کاملاً وارونه کردند و حالا دیگر به جای شهروندان آلمانی این یهودیان بودند که به ادعای دروغین خود قربانی شده بودند. زیرا در اردوگاه های مرگ طرح ریشه کن کردن آنها ریخته شده بود.

بعدها یهودیان با الهام از جنگهایی که در آنها قربانیان بی دفاع تحت تاثیر مواد شیمیایی قرار گرفته و دچار حالت تهوع، ریزش و بیماریهای سرطانی می شدند داستان های هولناکی از قربانی شدن یهودیان به وسیله مواد شیمیایی در اردوگاه های نازی را خلق کردند.

اما حقیقت این است که در هنگام حمایت از یهودیان در برابر حملات متحدان، آلمانی ها به خاطر اضطرارهای جنگی مجبور بودند یهودیان مهاجر را با طرح و تدبیرهای خود تنها بگذارند که در نتیجه یهودیان در بحبوحه جنگ و تخریب جهانی با زیرکی های خود به کارهایی از جمله فعالیت در بازار سیاه روی آورده و بهترین شرایط را برای خود به وجود آورند.

دلیل دیگر ساخت افسانه هولوکاست در ابهام قرار دادن جنایتها و قساوت های جنگ جهانی دوم و اولین کاربرد آن سرپوش گذاشتن بر روی قتل عام 14 هزار افسر لهستانی در جنگل کاتین به دست نیروهای ارتش اتحاد جماهیز شوروی بود.

این کشتار دسته جمعی که به دستور استالین برای تسهیل حکومت کمونیست ها در لهستان انجام گرفت بعدها منبع الهامی برای یهودیان و خلق این داستان بود که صف های طویلی از یهودیان به مناطق روستایی اعزام و قتل عام شدند.

در حقیقت هدف اصلی خلق افسانه هولوکاست جلوگیری از ایجاد مشکل برای اتحاد جماهیر شوروی در محاکمات نورمبرگ بود و در این راستا رژیم حامی کمونیست روزولت نیز تلاش زیادی برای یاری دادن به شوروی در پنهان کردن فاجعه کاتین داشت.

به هر حال پس از جنگ جهانی دوم یهودی ها با ساختن افسانه هولوکاست و ادعای ریشه کن شدن شش میلیون یهودی از سوی آلمان غربی به پیشنهاد نیروی نظامی آمریکا آلمان را ملزم به پرداخت 400 میلیارد دلار غرامت کردند.

به خاطر ماهیت دیکتاتوری ارتش اشغالگری آمریکا که در آن هیچ آلمانی حق سوال کردن درباره افسانه هولوکاست را ندارد، وطن پرستان آلمانی معتقدند که تنها راه برای مقابله با این تبانی اسراییل و آمریکا شکایت علیه آمریکا برای بازگرداندن همه غرامت هولوکاست به اسراییل است.

این درخواست به زودی به دادگاه جهانی ارایه خواهد شد و آنگاه آمریکایی ها باید تصمیم بگیرند که چه واکنشی باید برای نجات اقتصاد در حال رکود خود در برابر خواسته قدرت سیری ناپذیر اسراییل انجام دهند.

تنها افشای کامل دروغنین بودن افسانه هولوکاست می تواند دولتمردان آمریکایی را از تعهدات خود در قبال دولت اسراییل و باج های روزافزون که به این رژیم می دهد برهاند./شبستان

رهبران شیعه : نقد و بررسی

 

» رخدادهای مهم در تاریخ قدس

597 پیش از میلاد: پادشاه کلدانی پس از محاصره قدس، وارد این شهر شد و “صدگی” را به عنوان پادشاه مملکت یهودا انتخاب کرد.

168 پیش از میلاد: حاکمیت سلوکی ها بر اورشلیم

164 پیش از میلاد: مکابی های یهودی به قدس بازگشتند. یهودیان هنوز هم این مناسبت را در 25 آوریل هر سال و با نام عید “حانوکا”‌ جشن می گیرند.

70 پیش از میلاد: یهودیان برای دومین بار و به رهبری “حنانیا” علیه دولت روم شوریدند ؛‌ ولی رومی ها موفق به مهار آنها شده و قدس را ویران کردند.

63 پیش از میلاد: رومی ها به فرماندهی “بامبی” وارد قدس (اورشلیم) شدند.

54 پیش از میلاد: کراسوس خزانه های شهر قدس را به غارت برد.

70 میلادی: دولت روم، تیفوس را به عنوان پادشاه فلسطین برگزید. این پادشاه رومی دست به کشتار یهودیان زد، قدس را ویران ساخت، کاهنان را کشت و دیگر احبار یهودی را به عنوان برده به روم فرستاد.

135 میلادی: “آدریانوس” پادشاه روم دست به کشتار یهودیان زد و نام قدس را از اورشلیم به “اسکابولینا” و پس از آن به “ایلیا”‌ تغییر داد. ضمنا به دستور پادشاه روم یهودیان حق ورود به قدس و اقامت در آن را نداشتند و تنها به مسیحیان اجازه سکونت در این شهر داده می شود ؛‌ البته به شرطی که دارای ریشه های یهودی نباشند.

2/5/636 میلادی: “عمر بن خطاب” خلیفه دوم موفق به فتح شهر قدس شد که به دنبال آن ساکنان این شهر به اسلام گرویدند و قدس تا زمان اشغال صلیبیان در سال 1099 تحت حاکمیت مسلمانان بود.

691 میلادی: عبدالملک بن مروان، خلیفه اموی “قبه الصخره”‌ را احداث کرد.

15/7/1099 میلادی: صلیبی ها قدس را به اشغال خود درآوردند و دست به کشتار گسترده مسلمانان زدند و در حدود 70 هزار نفر را به شهادت رساندند.

2/10/1187 میلادی: صلاح الدین ایوبی، سردار رشید اسلام در نبرد “حطین” صلیبی ها را شکست داد و قدس را از بند اشغال آزاد کرد.

7/12/1239 میلادی: داود، پادشاه ایوبی از پایان اعتبار زمانی صلح یافا استفاده کرد و بار دیگر قدس را تحت حاکمیت خود گرفت و صلیبی ها را از این شهر بیرون کرد.

23/8/1244 میلادی: نیروهای نجم الدین ایوبی بیت المقدس را تحت کنترل کامل خود گرفتند و حاکمیت مسلمانان بر این شهر نهایی شد.

20/4/1799میلادی: ناپلئون بناپارت در نشریه رسمی خود از موافقت انجمن یهودیان برای همراهی سپاه فرانسه جهت ورود به شهر قدس خبر داد.

9/11/1917 میلادی: نیروهای انگلیسی به فرماندهی “ژنرال لنبی” وارد شهر قدس شدند. این ژنرال انگلیسی هنگام ورود به شهر عبارت مشهور خود را بیان کرد و گفت: “امروز جنگ های صلیبی پایان یافت.”

4/4/1920 میلادی: قیام قدس رخ داد و تا تاریخ 10/4/1920 ادامه یافت. قیام قدس اولین قیام مردمی در فلسطین بود که نتیجه آن هلاکت 5 یهودی و زخمی شدن 211 تن بود که حال 8 نفر از آنان نیز وخیم بود. در جریان قیام قدس، 4 فلسطینی نیز به شهادت رسیده و 24 تن دیگر نیز زخمی شدند. ضمنا 7 سرباز انگلیسی نیز جراحت هایی برداشتند.

24/10/1921 میلادی: در سالروز وعده شوم بالفور، ناآرامی ها در شهر قدس از سر گرفته شد.

7/12/1931 میلادی: برای اولین بار کنفرانس اسلامی در شهر قدس برگزار شد. در این دوره از کنفرانس که ریاست آن به حاج امین الحسینی سپرده شده بود، 21 کشور اسلامی از سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا حضور داشتند.

13/10/1933 میلادی: مردم فلسطین دست به اعتصاب عمومی زدند و تظاهرات گسترده ای را در شهر قدس برپا کردند. در جریان تظاهرات یادشده که برگزاری آن را کمیته اجرایی عربی به عهده داشت، پلیس انگلیسی فلسطین وارد عمل شد و برای متفرق کردن تظاهرکنندگان از زور استفاه کرد که این مسئله به زخمی شدن 11 تن از جمله 5 انگلیسی انجامید.

7/3/1968 میلادی: نیروهای اشغالگر روحی الخطیب، رئیس شورای شهر قدس را از منصبش عزل کردند.

1/9/1968 میلادی: نیروهای اشغالگر صهیونیست 3345 دونم از اراضی مختلف شهر قدس از جمله شیخ جراح، ارض السمار، وادی اللوز و خله نوح را مصادره کرده و به ساخت شهرک های صهیونیست نشین “رامات اشکول” و “گفعاد همبتار” و دانشگاه عبری اختصاص دادند.

14ـ 24/8/1969میلادی: اشغالگران صهیونیست 31 بنای تاریخی اسلامی در شهر قدس را تخریب کردند. اشغالگران در تاریخ شانزدهم، بخشی از غرب صحن مسجدالاقصی را تحت کنترل خود گرفتند. از دیگر مکان هایی که اشغالگران در ده روز یادشده اشغال کردند می توان به مدرسه تنکزیه اشاره کرد که در آن زمان به نام “المحکمه”‌ مشهور بود. این مدرسه که همجوار باب السلسه از ورودی های مسجدالاقصی است، در حال حاضر در اختیار سربازان اشغالگر قدس قرار دارد.

30/4/1976 میلادی: یکی از دادگاه های صهیونیستی با صدور حکمی اعلام کرد: یهودیان این حق را دارند که در هر موقع از روز به انجام عبادات شان در مسجدالاقصی بپردازند.

14/8/1979 میلادی: تلاش های گروه های تندروی یهودی برای حمله به مسجدالاقصی ادامه یافت و این بار جماعتی یهودی موسوم به “گورشون سلمون” نقش داشت ؛ ولی ساکنان شهر قدس طرح شیطانی این جماعت را ناکام گذاشتند.

ضمنا “مائیر کاهانا” از چهره های تندروی یهودی نیز همین کار را تکرار کرد، ولی مسلمان درگیری های سختی را با یهودیان صورت دادند که نتیجه آن کشته شدن ده ها نفر بود.

1/5/1980 میلادی: با کشف هزار کیلو “تی . ان . تی” که اشغالگران در نزدیکی مسجدالاقصی کار گذاشته بودند، دسیسه یهودیان برای تخریب این مسجد مبارک بر ملا شد. گفتنی است که تصمیمات مربوط به طرح انفجار در نشست 19/4/1980 خاخام های یهودی قدس اشغالی اتخاذ شد.

25/7/1982: طرح “یائول لیرند” از پیروان مائیر کاهانا، خاخام افراطی یهودیان و رهبر جنبش صهیونیستی “کاخ” برای تخریب قبه الصخره فاش شد.

شایان ذکر است که جنبش صهیونیستی “کاخ” در همین دوره نامه ها و پیام های تهدیدآمیز مختلفی را به زبان های مختلف عبری، انگلیسی و اسپانیایی برای مسئولان سازمان اوقاف اسلامی قدس می فرستاد و از آنها می خواست که مسجدالاقصی را ترک کنند ؛‌ البته تمامی این تهدیدات با اقدام تروریستی “گلدمن” شکل عملی به خود گرفت. گلدمن که از سربازان ارتش رژیم اشغالگر قدس بود، وارد مسجدالاقصی شد و اقدام به تیراندازی کرد که در این اقدام وحشیانه وی به شهادت شماری از شهروندان و زخمی شدن 60 تن دیگر انجامید. ضمنا این جنایتکار صهیونیست قصد تخریب قبه الصخره را نیز داشت که با مقاومت فلسطینیان رو به رو شد.

10/3/1983 میلادی: انجمن صهیونیستی “گوش آمونیم” سعی داشت با استفاده از بمب و مسلسل، مسجدالاقصی را در اختیار خود بگیرد.

26/5/1983 میلادی: اشغالگران صهیونیست تونلی را به طول سه متر در زیر مسجدالاقصی ایجاد کردند که این اقدام به فرو ریختن ورودی ساختمان سازمان اوقاف اسلامی انجامید.

21/8/1985 میلادی: پلیس صهیونیستی به یهودیان تندرو اجازه داد که به شرط تنظیم درخواست، آزادانه به انجام مراسم دینی شان در مسجدالاقصی بپردازند.

16/10/1986 میلادی: گروهان های “جهاد” عملیات باب المغاربه را انجام دادند که نتیجه آن زخمی شدن 80 صهیونیست بود. گفتنی است که این عملیات در واکنش به تصمیم خاخام های صهیونیستی مبنی بر آزادی یهودیان در انجام مراسم دینی در مسجدالاقصی و همچنین ایجاد یک معبد در صحن مسجد صورت گرفت.

8/10/1990 میلادی: نیروهای اشغالگر قدس دست به کشتار گسترده نمازگزاران فلسطینی در مسجدالاقصی زدند. نظامیان صهیونیست ضمن تیراندازی به سمت نمازگزاران، تا چندین ساعت درهای مسجد را به روی آمبولانس ها و خودروهای امداد بستند که این اقدام به شهادت 20 فلسطینی و زخمی شدن 1500 تن دیگر انجامید.

9/10/1994 میلادی: گردان های قسام در واکنش به کشتار نمازگزاران فلسطینی در مسجدالاقصی، یک عملیات شهادت طلبانه را در خیابان یافای شهر قدس انجام دادند که اجرای آن را عصام الجوهری و حسن عباس به عهده داشتند. این دو تن اقدام به تیراندازی به سمت اشغالگران کردند.

5/2/1996 میلادی: در عملیات شهادت طلبانه ای که یکی از اعضای گردان های قسام به نام “مجدی ابوورده” در شهر قدس انجام داد، ده ها صهیونیست به هلاکت رسیده و یا زخمی شدند. این عملیات در واکنش به ترور یحیی عیاش، فرمانده گردان های قسام صورت گرفت.

3/3/1996 میلادی: در واکنش به ترور یحی عیاش ؛ رائد الشفنوری خود را در داخل اتوبوسی در شهر قدس منفجر کرد که در نتیجه آن 19 صهیونیست کشته و ده ها تن دیگر زخمی شدند.

27/7/1996 میلادی: یک گروه یهودی افراطی موسوم به “هیات امنای معبد”‌ با همراهی نظامیان صهیونیست وارد مسجدالاقصی شدند.

25/9/1996 میلادی: ملت فلسطین با برپایی راهپیمایی های گسترده، اعتراض و خشم خود را از اقدام اشغالگران در احداث تونل در زیر مسجدالاقصی اعلام کردند.

13/5/1998 میلادی: شماری از شهرک نشینان صهیونیست وارد حرم قدسی شدند و یکی از درهای ورودی مسجد را به آتش کشیدند.

سایت رهبران شیعه :عزام الجنیدی

» قتل عام های رژیم صهیونیستی

بخشی ازمهم ترین قتل عام های رژیم صهیونیستی

صهیونیست‌ها از بدو تاسیس دولت اسرائیل، کشتارهای زیادی را علیه غیر نظامیان انجام داده‌اند که جز بدنامی ارمغانی را برای این دولت به همراه نداشته است . در اینجا برخی از مهمترین کشتارهای به وقوع پیوسته در قرن بیستم را بررسی می‌کنیم .
……………

کشتار دیریاسین
دیر یاسین نام دهی کوچک نزدیک قدس می‌باشد. تعداد ساکنان این ده در سال 1948 نزدیک به 700 نفر بودند. در 10/4/1948 این ده شاهد هجوم 3 گروه مسلح به نامارگون به سرکردگی مناحیم بگین، گروه شتیرن به سرکردگی اسحق شامیر و گروه هاگانا بهسرکردگی دیوید بن گوریون بود. در این یورش که با مقاومت ساکنان ده همراه بود 250نفر که بیشتر آنها را زنان، کودکان و سالمندان تشکیل می‌داد کشته شدند. همچنین دراین حمله فجایع دیگری از جمله تجاوز جنسی، مثله کردن، پاره کردن شکم زنان باردار ومنفجر کردن منازل نیز رخ داد .

کشتار حولا
بامداد 31/10/1948 نیروهایاسرائیلی به سرکردگی مناحیم بگین به حولا شهر کوچکی در لبنان حمله بردند . در اینحمله نیروهای اسرائیلی مردان شهر را اعدام نمودند و منازل مسکونی را منهدم کردند . همچنین ده‌ها نفر از کشته شده‌ها را در گورهای دسته جمعی دفن کردند. این فاجعه باعثمهاجرت اکثر اهالی این منطقه به بیروت شد. در این کشتار 90 لبنانی کشته شدند .

کشتار کفر قاسم
در روز 29/10/1956 کفر قاسم دهی نزدیک شهر قلقیلیه درفلسطین هدف حمله نیروهای صهیونیستی قرار گرفت. در این حمله که در ساعت 5 عصر وهنگام بازگشت اهالی ده از مزارع صورت گرفت 49 نفر کشته شدند . این کشتار با شعار «‌بدون عاطفه باش تا خدا رحمتت کند» به وقوع پیوست .

کشتار حانین
نیروهایاسرائیلی در 26 نوامبر سال 1967 بعد از حدود 3 ماه از محاصره روستای حانین در لبنانوارد این روستا شدند و اقدام به قتل ساکنان با تبر کردند. همچنین منازل را آتش‌زدهو آنها را با خاک یکسان کردند .

کشتار یارین
در این کشتار که در سال 1974به وقوع پیوست نیروهای اسرائیلی پس از ورود به شهر کوچک یارین در لبنان 17 منزل راویران و 9 نفر را به قتل رساندند .

کشتارعیترون
عیترون نام شهری کوچک درجنوب لبنان است. این شهر در سال 1975 بر اثر انفجار یک بمب کارگذاشته شده توسطنیروهای اسرائیلی شاهد کشته شدن 9 کودک بود .

کشتار بنت جبیل
در سال 1976نیروهای اسرائیلی پنجشنبه بازار شهر کوچک بنت جبیل در لبنان را بمباران کردند. اینبمباران منجر به کشته شدن 23 و زخمی شدن 30 نفر شد .

کشتار اوزاعی
در سال 1978 نیروهای هوایی اسرائیل واحدهای مسکونی و موسسات تجاری منطقه اوزاعی در نزدیکیبیروت را هدف قرار دادند. در این حادثه 26 نفر کشته و 30 واحد مسکونی کاملا ویرانشد .

کشتار راشیا
در سال 1978 توپخانه اسرائیل 15 لبنانی را که به سمتکلیسای شهر کوچک راشیا روانه بودند به قتل رساند .

کشتار کونین
نیروهایاسرائیلی در سال 1978 ده کونین در لبنان را مورد هدف قرار داد. در این حمله 29 نفرکه اکثرا کودک بودند، کشته شدند .

کشتار عدلون
در سال 1978 کماندوهایاسرائیلی مستقر در ساحل عدلون در لبنان 20 نفر از افرادی را که در 2 ماشین در حالحرکت بودند هدف قرار داده و به قتل رساندند .

کشتار عباسیه
در سال 1978نیروی هوایی اسرائیل مسجدی را در شهر کوچک عباسیه در لبنان که تعدادی از خانواده‌هادر آنجا پناه گرفته بودند را هدف قرار داد. در این بمباران هوایی 112 نفر که بیشترآنها زن و کودک بودند کشته شدند .

کشتار صبرا و شتیلا
در سال 1982نیروهای اسرائیلی با همکاری برخی از نیروهای نظامی لبنانی دست نشانده با نقشه وزیرجنگ آن زمان آریل شارون به اردوگاه‌های صبرا و شتیلا در نزدیکی بیروت که برخی ازپناهندگان فلسطینی را در خود جای داده بودند حمله کردند و حدود 800 نفر فلسطینی بهاضافه تعدادی لبنانی را به قتل رساندند .

کشتار سحمر
نیروهای اسرائیلی درسال 1984 پس از اشغال شهر کوچک سحمر در لبنان اهالی را در میدان شهر جمع کرده و پساز آن روی آنها آتش گشودند. در این حادثه 13 نفر کشته و 12 نفر زخمی شدند .

کشتار بئر العبد
در عملیاتی که موساد آن را در سال 1985 طرح ریزی کردبر اثر انفجار ماشینی بمب‌گذاری شده در محله صنوبره در شهر کوچک بئر العبد در لبنان 75 نفر کشته و صدها نفر زخمی شدند.

کشتار اقلیم التفاح
در تاریخ 12/9/1985 تعدادی ده در اقلیم التفاح مورد حمله نیروهای اسرائیلی قرار گرفت. نتیجهاین حمله 30 کشته و صدها زخمی بود.

کشتار اقصی
بر اثر درگیری نمازگزارانفلسطینی با گروه یهودی متعصب امنای کوه هیکل در تاریخ 8/10/1990، سربازان اسرائیلیوارد ماجرا شدند و نمازگزاران را به گلوله بستند. در نتیجه این گلوله‌باران 21 نفرکشته، 150 نفر مجروح و 270 نفر بازداشت شدند . همچنین از حرکت آمبولانس‌ها جلوگیریشد و برخی از پزشکان و پرستارها نیز در هنگام امدادرسانی مورد هدف قرار گرفتند. کشته شدگان و مجروحان تا 6 ساعت پس از پایان درگیری روی زمین بودند .

کشتاردیر الزهرانی
در سال 1994، منطقه دیر زهرانی در جنوب لبنان شاهد بمباران نیرویهوایی اسرائیل بود. بر اثر این یورش ساختمانی 2طبقه روی ده‌ها نفر از ساکنان آنویران شد .

کشتار مسجدالاقصی (1)
در سال 1994 در 15 رمضان آن سال بر اثریورش برخی از شهروندان و نیروهای اسرائیلی به مسجد الاقصی 350 نفر از نمازگزاران کهبرای ادای نماز صبح آمده بودند کشته و زخمی شدند .

کشتار مسجد الاقصی (2) ( انتفاضه نفق)
بعد از اینکه اسرائیل اعلام کرد تونلی کنار دیوار غربی مسجد الاقصیباز کرده است درگیری‌های شدیدی بین مردم فلسطین و نیروهای اسرائیلی به‌وجود آمد کهدر نتیجه این درگیری‌ها 40 فلسطینی کشته و صدها نفر زخمی شدند. این درگیری سه روزادامه داشت.

کشتار قانا
نیروهای اسرائیلی با استفاده از خمپاره‌های 155میلی‌متری که استفاده از آنها در قانون بین الملل غیر مجاز می‌باشد، مقر نیروهایفیجی وابسته به سازمان ملل در شهر کوچک قانا که مردم در آنجا پناه گرفته بودند،همچنین روستاها و مناطق اطراف این شهر را هدف قرار داد. در این عملیات که خوشه‌هایخشم نام داشت 105نفر که 33 نفر آنها کودک بودند کشته شدند .

کشتار مسجدالاقصی (3)
در تاریخ 28/9/2000 آریل شارون اقدام به بازدید از مسجدالاقصی کرد. این بازدید به علت اعتراض جوانان فلسطینی کامل نشد. روز بعد از این حادثه که مصادفبا روز جمعه بود نیروهای اسرائیلی اقدام به گشودن آتش روی نمازگزاران کردند که براثر آن 7 نفر کشته و 25 نفر زخمی شدند . این درگیری منجر به انتفاضه دوم مردمفلسطین شد .

 و همچنان این کشتارها در قرن بیست‌و‌یکم ادامه دارد .

سایت رهبران شیعه : روزنامه کارگزارن

و اما حرف آخر

» مظلومیت فلسطین

مسأله‏ی فلسطین، یکی از مصایب بزرگ جهان بشریت کنونی است. هر کس که احساسی در مورد انسان و حقوق انسان دارد و دم از حمایت از انسانهای مظلوم می‏زند، باید در این قضیه صاحب داعیه باشد و این قضیه را، قضیه‏ی خود بداند. شاید بشود گفت که قضیه و مصیبت فلسطین، جزو قضایای کم‏نظیر تاریخ است. تا آن‏جا که ما دانستیم و شناختیم، این‏طور حادثه‏یی با این عظمت نسبت به یک ملت، در طول تاریخ هم کم‏نظیر است.

شما هرچه از مصایب انسانی فرض کنید، در مصیبت و قضیه‏ی فلسطین جمع است؛ از قتل نفوس بی‏گناه، از آواره کردن انسانها و بی‏خانمان کردن آنها، از شکنجه و زجر و حبس و تبعید و از این قبیل، از اهانت به کرامت انسانی، از نابود کردن سرمایه‏های بشری یک عده انسان، از فشار و ظلم و اختناق و اجازه‏ی فعالیت ندادن به یک عده بشر. همه‏ی این مصایبی که اگر در گوشه‏یی از عالم برای جمعی از مردم اتفاق بیفتد، بشریت را جریحه‏دار و داغدار می‏کند، در قضیه‏ی فلسطین در طول چهل‏وپنج سال اخیر اتفاق افتاده است.
 آن کسانی که دم از طرفداری از حقوق بشر می‏زنند، اگر راست می‏گویند، باید از حقوق ملت فلسطین سخن بگویند. شما کدام ملت را سراغ دارید که در این چهل‏وپنج سال اخیر، به قدر ملت فلسطین شکنجه دیده باشد، مصیبت کشیده باشد، عزیزانش را از دست داده باشد و حقوقش نادیده گرفته شده باشد؟

امروز دستگاههای زر و زور در دنیا دست به دست هم داده‏اند تا حقوق ملت فلسطین را تضییع کنند؛ سعی می‏کنند جنبه‏ی انسانی این قضیه را بکلی ندیده بگیرند؛ بلکه بالعکس وانمود کنند.مسأله این است که دنیای استکباری، به سرزمین فلسطین به عنوان قلب جغرافیایی جهان اسلام احتیاج دارد، تا اسلام را بکوبد، ملتهای اسلامی را زیر فشار قرار بدهد و از حرکت اسلامی مانع بشود .  دولت اسرائیل در این نقطه، قائم‏مقام حضور استکباری است، تا منافع استکبار را در این منطقه تأمین کند؛ قضیه این است .

 اگر امروز شما مسلمانان عقب بنشینید، بدانید که دشمن یک سنگر جلو می‏آید – دشمنی که تمام نمی‏شود – اسرائیل یک سنگر جلو می‏آید؛ امریکا که دشمن جهان اسلام است، یک سنگر جلو می‏آید. اگر شما عقب بنشینید، آنها جلو می‏آیند. دشمنی میان آنها و میان شما امت اسلام که تمام نخواهد شد. خواسته‏های استکباری استکبار که تمامی ندارد.

ما را به خاطر حمایت از فلسطین و از انتفاضه‏ی فلسطین و از قیام مردم فلسطین تهدید نکنند؛ این حمایت وظیفه‏ی ماست؛ ما این را انجام می‏دهیم و از هیچ تهدیدی هم نمی‏هراسیم. از بعد از انقلاب، بلافاصله ما در معرض تهدیدهای استکبار بودیم؛ و به فضل پروردگار و به حول و قوّه‏ی الهی، استکبار نتوانسته است کاری بکند. ما باز هم تکلیفمان را انجام خواهیم داد.

برگرفته از سایت رهبران شیعه