overall

دانشجــو مــؤذن جامعـــــه است ، اگر خـــواب بماند نماز همه قضـــا میشود. ««شهید بهشتی ره»»

 
.::ساقی نامه::.
نویسنده : The servant of God - ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٠
 

بیا ساقی امشب بده ساغرم ………………………………… که من تشنه ام تشنه ی کوثرم

به یک جرعه مدهوش کن هوش من ………………………………… بیا پنبه بگذار درگوش من


که تا نشنوم هیچ صوت و صدا ………………………………… مگر از بهم خوردن جامها

بده جرعه ای تا که لب تر کنم ………………………………… مشام روان زان معطر کنم

مرا بوی می مست مستم کند ………………………………… نگاه قدح می پرستم کند

ببینم اگر روی جام و صبو ………………………………… نشینم کنم گفتگو روبرو

اگر قطره ای می به خاک افکنی ………………………………… سزاوار اغوای اهریمنی

خطاب آیدت وحی لاتشربوا ………………………………… بیندیش معنای لاتسرفوا

شکوه رواق از بر طاق بین ………………………………… کنون التقی الساق بالساق بین

رواق تو راووق پر از خم است ………………………………… در آنجا دوصد باده پیما گم است

به آتش بیفکن مرا ساقیا ………………………………… تو با من درون خم می بیا

که تا هردو با هم شناور شویم ………………………………… به دریای می غرق باور شویم

یم می ندارد بر و ساحلی ………………………………… نمش تر نکرده پی عاقلی

سرم را بده شور و دل را تو نور ………………………………… به آواز خوانم کتاب زبور

به می شستشو ده درون مرا ………………………………… فزون کن ز مستی جنون مرا

خم باده را زاهدی سر شکست ………………………………… ننوشیده می گشت آتش پرست

شرابا طهورا مرا در گلوست ………………………………… نه دیگر مرا طاقت گفتگوست

بیا ساقی امشب نشین در برم ………………………………… سرم را به زانو بنه از کرم

شکن ساغر و باده بر خاک ریز ………………………………… سبو بشکن و جام صهباء، نیز

بده شستشویی کتاب مرا ………………………………… بیاور به جو رفته آب مرا

دگر باده را جای در جام نیست ………………………………… به میخانه رونق،سرانجام نیست

به مستی سخن از سر نیستی است ………………………………… زهستی گذر کن که به زیستی است

دوات قدح را پر از دُرد کن  ………………………………… بسوزان ورق،خامه را خرد کن

ز میخانه باقی بجر نام نیست ………………………………… حرام است می،رای اسلام نیست

بپرسی اگر دردی آشام کیست ………………………………… کسی جز من رند بدنام نیست

شرابی که ساقی آن حیدر است ………………………………… به میخانه جبریل سر بر در است

به میخانه آی و صفا را ببین ………………………………… ز هر جا که خواهی خدا را ببین

لب حوض کوثر لب جام نیست ………………………………… سقی ربهم،شامل عام نسیت

بیا ساقی جام در دست مست ………………………………… به نزدیک رندان بی سرپرست

به آغوش خود یک به یک را بگیر ………………………………… همه مستجیرند و تو یا مجیر

اگر سر به پایت نهد شاهدی ………………………………… به دامن بنه آن سر اوحدی

مزن پا به آن سر که سردار بود ………………………………… زمانی سرش رهن خمار بود

به می خانه را رهن خمار کن ………………………………… سرای دل و جان سبکبار کن

بزن اب نم بر در دیده ات ………………………………… نشان خاک ره بهر بیننده ات

نخستین درختی که او پاک بود ………………………………… خدا کاشت با دست خود ،تاک بود

فنا گر بگیرد همه ماسوا ………………………………… ز آفت رهد رز به امر خدا

چو از مبداء و از معاد آگهم ………………………………… به درگاه میخانه سر مینهم

اگر این جهان غرق طوفان شود ………………………………… زمین و زمان پاک ویران شود

نگردد سر مویی از می جدا ………………………………… ز آفت مصون است میخانه ها

خم می،تورا سرسلامت دهم ………………………………… ز ابقاءذاتی علامت دهم

هر آن خانه با میکده روبروست ………………………………… ندارد فنا چون بقایش ز هوست

به میخانه آی و همیشه بمان ………………………………… به مسجد ببندند در روی آن

گرفتم سراغ می و میکده ………………………………… ز مخمور شب مانده ساغر زده

به رمزی که مستان بی دست و پا ………………………………… بگیرند از هم نشان خدا

مرا سوی میخانه راهی نمود ………………………………… بجز او دگر رهنمایی نبود

شدم راهی کوی میخواره گان  ………………………………… زمین خوردگان خدادادگان

زدم در به میخانه دربان نبود ………………………………… گشودم دری را که اسان نبود

کلید در میکده نعره است ………………………………… ز رجع الصدا کوه چون درّه است

به مفتاح فتاح در باز شد ………………………………… ز نو، رمز میخانه آغاز شد

بیا ساقی ای جان به آتش زده ………………………………… به اشک و به مژگان در میکده

بزن آب و جاروب کن خانه را ………………………………… صفا بخش از لطف کاشانه را

بزن آب، خمخانه آتش گرفت ………………………………… در این بزم ابلیس رامش گرفت

ز بس خم به میخانه جوشیده است ………………………………… ز آتش همه صحنه پوشیده است

به پهلوی آتش هوس بستر است ………………………………… هوی نار نمرود و خاکستر است

زمی ساقیا خانه ام کن خراب ………………………………… نیابم در آن خانه غیر از شراب

بده ساقیا زان شراب کهن ………………………………… که بینند مستم همه مرد و زن

سرم سایه از تاک انگور کن ………………………………… بیا خاک میخانه را گور کن

دخیلم ز گیسو بیاور کمند ………………………………… مرا گردن جان به شبّاک بند

به می ساقیا زن به جان آذرم ………………………………… سلامت ز مستی اگر جان برم

سبو خون دل از آن گلو ریخته ………………………………… به دیوار میخانه آویخته

پیاله زدستم فتاد و شکست ………………………………… شدم بی می و جام، مخمور و مست

به مویی مرا گردن و پا و دست ………………………………… حریفی به درگاه میخانه بست

مگر پیر میخانه رحم آورد ………………………………… چشاند می ام، باز کم آورد

اگر هفت دریا شرابم دهی ………………………………… چنان است یک قطره آبم دهی

من مست شبگرد بی آبرو  ………………………………… به یک دوش خانه ، به دوشی سبو

شب و روز بر گرد میخانه ها ………………………………… به دریوزه از بهر پیمانه ها

ز قرابه بشکسته ای جرعه ای ………………………………… مگر تر کنم کام جان رشحه ای

اگر قطره ای می نصیبم نشد ………………………………… ببویش خوشم، کس رقیبم نشد

وضو گر نداری مبر نام می ………………………………… طهارت چو نبود ،مزن ساز و نی

به دریای تطهیر ،تطهیر کن ………………………………… ز اِذهاب هر رجس، تعبیر کن

ادب را نگه دار با می فروش ………………………………… دو دستی بگیر و دو دستی بنوش

اگر داده باده به دستت مجوس ………………………………… ادب ورز، اول زمین را ببوس

سقی ربهم ساقی، یارب است ………………………………… به معنای یشرب و لایشرب است

برون است ساقی ز بزم حضور ………………………………… بنوشد اگر می ز جام طهور

محال است ساقی که لب تر کند ………………………………… و یا میل بر آب کوثر کند

به میخانه مغبچگان بی شراب ………………………………… زساقی خبر نیست کی آرد اب

قدح ریخت میخانه نابود شد ………………………………… دلم سوخت دریای من دود شد

نشستند بر گرد هم می کشان ………………………………… همانند کوهند آتشفشان

شراب از کجا می کشان خورده اند ………………………………… که آتشفشانند و افسرده اند

نسوزند در قعر نار و جحیم ………………………………… نترسند از ابلیس شوم و رجیم

می آلوده زآتش نگردد خلاص ………………………………… که آتش مزاج است و آتش خواص

از این رو جهنم نسوزاندش ………………………………… که نار آورد،نار هم زایدش

خدا یا به رندان بی آبرو  ………………………………… به مستان بشکسته جام و سبو

به مخمور افتاده در پای خم ………………………………… زمستی ره خانه را کرده گم

به آن مست کز دست دادست هوش ………………………………… به بی درد بی مایه ی درد نوش

به حق گدای در میکده ………………………………… ز ته مانده یک جرعه ساغر زده

به خاک در خانه ی می فروش ………………………………… پیام آور خم به گوش سروش

به مینای بشکسته ی بی دست و پا ………………………………… زده بر زمین مست و گفته خدا

که لبیک من ، زان خدایا بگو ………………………………… جوابی از آن بار ، الها بگو

به آن شب که مستان همه در به در ………………………………… گریبان گرفتند از یکدگر

به صد چاک گردیدن جسمشان ………………………………… به پهلو دریدن زهم، می کشان

به جنگ و جدالی که برپا کنند ………………………………… به صد فتنه آشوب غوغا کنند

در اول فدایی یکدیگرند ………………………………… در آخر زهم، دست و سر میبرند

نفس کش طلب می کنند مست ها ………………………………… ز قید تن خویش گشته رها

به می آلود می خواره ها  ………………………………… که روی زمین ریخت از دشنه ها

مزن طعنه زاهد به مستان دگر ………………………………… کریمانه بگذر از این رهگذر

کناره بگیر از سر راهشان  ………………………………… نباشد کسی جز تو بدخواهشان

خدایا به بدنامی می کشان ………………………………… به رسوایی دست بر رو کشان

به عصیان آدم درون بهشت ………………………………… به اغوای شیطان که این دانه کشت

به بزم شراب گدازادگان ………………………………… بنوشند می،نسیه اما گران

تهی دست و درمانده و بی کسند ………………………………… به یک آه و گامی به تو میرسند

ندارند در نزد کس اعتبار ………………………………… ندارند در وقت مستی قرار

بیایند میدان چو دیوانگان ………………………………… از آنها گریزند فرزانگان

به آن دم که مستی نفس کش طلب ………………………………… شود چون ببیند حریفی جلب

الهی به آنان که مست آمدند ………………………………… ز روز ازل می پرست آمدند

به رندان مایوس از خویشتن ………………………………… خجالت کشان،با حیا همچو زن

به داد و به فریاد و جنجالشان ………………………………… به قربان آن مستی و حالشان

به گرد و غباری که برپا کنند ………………………………… به هر معرکه شور و غوغا کنند

به آن جرعه هایی که از لای لب  ………………………………… چکد چون شود مست ، مزه طلب

به آن قطره ی شبنم روی خم ………………………………… که صد بحر صافی در او گشته گم

به آن خرقه ی پاک، لب پاک کن ………………………………… به دست قدح نوش ادراک کن

به مستی که خندید و زد قهقه ………………………………… کشید از جگر نعره و عربده

به آن اشک چشمی که از چشم مست ………………………………… بریزد به دامان هر می پرست

به دستی که بر دوش مست دگر ………………………………… گهی حلقه بر گردن و گه کمر

به کج رفت راه هموارشان ………………………………… به افتادن بر زمین بارشان

به چشمان باز به هم دوخته ………………………………… به جای سخن ، مستی آموخته

به آن ساقی صاف سفاک دم ………………………………… نیاورده یک دم به ابروش خم

به خونی که در پای خم ریخته ………………………………… به خاکی که با خون در آمیخته

به مست زمین گیر بی پا و دست ………………………………… دهان شسته با می خدا گفته مست

جواب مرا زان خدایا بده  ………………………………… جوابی ندادی تو امروز فردا بده

بمانند مستان کجا بی جواب ………………………………… که آنان خراب اند اندر خراب

به ویرانی ، آبادی جان کنند ………………………………… دو عالم به یک لحظه ویران کنند

به احکام خمار در میکده  ………………………………… که فتوای قتلم از او سر زده

به آویزه ی تاک ، دارم زنید ………………………………… چو میثم سری بر مزارم زنید

جدا از تنم دست و پایم کنید ………………………………… خدا خواسته سر جدایم کنید

به مستان افتاده در رهگذر ………………………………… خبردار از هر خدا بی خبر

به لولی وشان زمین خورده ها ………………………………… ز والسابقون، سبق برده ها

به مخمور شب پشت در مانده ای ………………………………… ز خود ماندت از خدا رانده ای

به وقتی که بد مست از هوش رفت ………………………………… بیافتاد از پا و بر دوش رفت

فرشته گشوده پر و بال را ………………………………… بگیرید به بر ، بخت و اقبال را

قسم بر سر خم که پوشیده است ………………………………… به عرش خدا تاک پیچیده است

به آن مست بی باک سربر هوا ………………………………… دعا کرده،می خواسته از خدا

جوابش بده نه جواب مرا ………………………………… خدایا خدایا خدایا خدا

به خشت و گل و خاک میخانه ها ………………………………… به دیوار و بام و به سر بینه ها

به آنان که بی باده مستی کنند ………………………………… خدا دیده را حق پرستی کنند

به مستی که می مست از بوی اوست ………………………………… دو دست دعای سبو سوی اوست

به آن پرده روی خم زیر خشت ………………………………… ندارد چنین حاجبی را بهشت

به ترکی اوزون و به تازی عنب ………………………………… به هر اسمِ انگور یا هر لقب

به آن دست پر رعشه جام گیر ………………………………… ز خم سر برآورد روز غدیر

به پیر پیاده پیاله به دست ………………………………… به پا پینه دار و زپیمانه مست

اگر آتشی نیست آبم دهید ………………………………… ندارید آبی شرابم دهید

ز می ساقیا خانه ام کن خراب ………………………………… نیابم در آن خانه غیر از شراب

تخلص خلاص است ز اخلاص می ………………………………… دو باره به او می دهی، می تو کی

چو ساقی ببیند مرا مست مست ………………………………… خلاصم کند زین تخلص که هست.

برگرفته از:www.meykadeh14.ir